Tweede deel van een verslag van mijn reis naar Sri Lanka zomer 2008.

Waar ik u de vorige maand hoofdzakelijk vertelde van mijn werk vanuit de Stichting Vrienden van Sri Lanka voor de kansarme kinderen, gezinnen en studenten, wil ik u nu graag iets vertellen over mijn werk in Kandy, in samenwerking met de plaatselijke kerk “Assembly of God”

Dit jaar was het voor de vijfde keer dat ik een week lang een evangelisatiecampagne mocht houden in Kandy en omgeving.

Hoewel mij telkens een logeerplaats wordt aangeboden bij één van de kerkleden, geef ik er de voorkeur aan in een rustig en klein hotelletje te verblijven. Tengevolge van de politieke onrust in het land zijn er weinig toeristen in dat gebied en had ik ook nu weer het hele hotelletje voor mijzelf alleen. Met de rust die ik nodig heb om mij op de verschillende bijeenkomsten voor te bereiden.

“Mijn” hotelletje ligt hoog in de bergen in een prachtig natuurgebied. Slechts gestoord door apen op mijn balkon en tromgeroffel, bazuin- en fluitgeklank van een nabijgelegen boeddhistische meisjesschool, die ’s ochtend om 7.00 uur hun lessen beginnen met het Sri Lankaanse volkslied en monotoon gezongen liederen ter ere van Boeddha.

Enkele dagen tevoren had ik het programma toegestuurd gekregen: 14 bijeenkomsten in zes dagen. Door mij niet bekende omstandigheden vielen er 2 af, maar 12 was toch nog heel wat.

De Senior Pastor met de toepasselijke naam Pastor Blessing, de leider van de kerk vertelde mij over de vervolgingen waaronder de christelijke niet-rooms-katholieke kerken in Sri Lanka te lijden hebben.Kerken worden door Boeddhistische monniken in brand gestoken of tot de laatste stoel vernield. Een collega-pastor ligt met zware verwondingen in het ziekenhuis. Monniken houden op scholen lezingen om de kinderen te waarschuwen geen christen te worden. Bij één van die lezingen op school was een twaalfjarig meisje, waarvan bekend was dat ze een gelovige christin was. Onderweg naar haar huis werd ze door een paar jonge monniken gegrepen en als straf voor haar christen-zijn werd ze kaal geschoren.

De kerken groeien echter tegen de verdrukking in. In april van dit jaar verkeerde de kerk van Kandy en pastor Blessing met zijn gezin in een diepe crisis. Men kwam op een woensdag bijeen en men bad met elkaar de gehele dag. De daarop volgende nacht bleef het gezin Blessing met enkele vrienden in gebed bijeen tot de volgende ochtend.

Pastor Blessing vertelde mij dat tijdens deze bidstond God hem het volgende antwoord had gegeven: “Als tussen deze bidstond en de komst van pastor Adrian uit Holland er 60 nieuwe kerkleden toegetreden waren, was dat een teken dat ze op de goede weg waren”.

Pastor Blessing kon mij in grote dankbaarheid meedelen dat er 94 nieuwe kerkleden toegetreden waren, waarvan inmiddels 30 gedoopt waren en binnenkort nog 20 gedoopt zouden worden.

Een volgende keer hoop ik u verder te vertellen.

Lees het derde deel